μελαγχολία

De weg uit de
glasheldere explosie.
het absolute
zegeviert eeuwig oprecht

een vallei doortrokken
van zacht zwart,
vulva omheen de
losgeslagen waarnemer.

Het onthos der schoonheid,
dodelijke tango doorheen de
bries vanwege Sappho.

ijle schim rustend op
mijn droom. Klootzak
de Demiurg gevoelt zich,
de weg verdwijnt in de
zachte diepe

melancholie.

Thy fingers make early flowers of

Thy fingers make early flowers of
all things.
thy hair mostly the hours love:
a smoothness which
sings, saying
(though love be a day)
do not fear, we will go amaying.

thy whitest feet crisply are straying.
Always
thy moist eyes are at kisses playing,
whose strangeness much
says; singing
(though love be a day)
for which girl art thou flowers bringing?

To be thy lips is a sweet thing
and small.
Death, Thee i call rich beyond wishing
if this thou catch,
else missing.
(though love be a day
and life be nothing, it shall not stop kissing).

E. E. Cummings

Canossa

Als we voetbalden en het lukte me niet mijn tegenspeler te passeren, trok ik hem gewoon net zo lang aan zijn haren tot het wel lukte. Vrouwelijke tegenspelers kneep ik in hun borsten. Hierover waren sommigen erg verontwaardigd maar ik was zwaar geblesseerd en ook nog Maradona. Toen kwam de laatste avond. We sloten weddenschappen af wie het meeste kon drinken van de Martini, die we in grote hoeveelheden hadden ingeslagen in de supermarkt van Someren. Na een halve fles kon ik niet meer. Er was een jongen die doorging tot anderhalve fles. Hij won, maar we hebben hem die avond niet meer teruggezien. Hij heette Martin en sindsdien noemden we hem Martini-martin.

Wij bleven boven op de slaapzaal en hoorden hoe beneden ons Diels en die andere twee zich net als wij vol lieten lopen. Ze waren niet alleen beter geoefend, ze hadden ook meer reden dan wij, die alleen maar wilden lijken op die mannen die we adoreerden, met hun zware stem en hun gezicht waarin het leven diepe groeven had achtergelaten. Maar zij, begrepen we uit hun verhalen, wilden alleen maar lijken op degene die ze geweest waren of op degene die ze dachten ooit te zullen zijn, en ze adoreerden al heel lang niemand meer.

uit blauwe maandagen - Arnon Grunberg

Connect nothing!

F. said: Connect nothing. He screamed that remark at me while overlooking my wet cock about twenty years ago. I don't know what he saw in my swooning eyes, maybe some glimmering of a fake universal comprehension. Sometimes after I have come or just before I fall asleep, my mind seems to go out on a path the width of a thread and of endless length, a thread that is the same color as the night. Out, out along the narrow highway sails my mind, driven by curiosity, luminous with acceptance, far and out, like a feathered hook whipped deep into the light above the stream by a magnificent cast. Somewhere, out of my reach, my control, the hook unbends into a spear, the spear shears itself into a needle, and the needle sews the world together. It sews skin onto the skeleton and lipstick on a lip, it sews Edith to her greasepaint, crouching in our lightless sub-basement, it sews scarves to mountain, it goes through everything like a relentless bloodstream, and the tunnel is filled with a comforting message, a beautiful knowledge of unity. All the disparates of the world, the different wings of the paradox, coin-faces of problem, petal-pulling questions, scissors-shaped conscience, all the polarities, things and their images and things which cast no shadow, and just the everyday explosions on a street, this face and that, a house and a toothache, explosions which merely have different letters in their names, my needle pierces it all, and I myself, my greedy fantasies, everything which has existed and does exist, we are part of a necklace of incomparable beauty and unmeaning.

Connect nothing: F. shouted. Place things side by side on your arborite table, if you must, but connect nothing! Come back, F. shouted, pulling my limp cock like a bell rope, shaking it like a dinner bell in the hands of a grand hostess who wants the next course served. Don't be fooled, he cried.

from beautiful losers - Leonard Cohen

So far away from home

Nights that begin so glitter clear with hope, let's go see our friends, things, phones ring, people come and go, coats, hats, statements, bright reports, metropolitan excitements, a round of beers, another round of beers, the talk gets more beautiful, more excited, flushed, another round, the midnight hour, later, the flushed happy faces are now wild and soon there's the swaying buddy da day oobab bab smash smoke drunken latenight goof leading finally to the bartender, like a seer in Eliot, TIME TO CLOSE UP

from the subterraneans - Jack Kerouac

Niets

Het was het razende van de drang naar de droogte van het grote niets in de steeds ostentatievere schemering, als een doorregende derde dag in de maand november, elfde kapitel in de dodeciaanse indeling van de absolute nonsens van een lineair voortschrijdende tijd. Maar dat boeit niet.
Wat er toe doet is het verlangen naar een moment van geluk, dronken van schoonheid, onder tafel gezopen door hij die niets begrijpt, verslagen door zij die eeuwig leeft in een land achter de regenboog.

De lokroep van iets goddelijk, druipend uit de wijndruif die barst onder de dwingende druk van een loodzware zuiderzon. Met betoverende beweging onttrekt ze zich van haar bezitter en dwarrelt op bevel van de mistral langsheen onmetelijke leegtes tot het neerstort in de onverzadigbare droogte van alles.

Ik wil versnellen, versnellen - versnellen tegen een fel magenta gekleurd landschap, met groene palmbomen en baby blauwe chevy's. De zon is er altijd rood, lippenstiftrood en de maan kennen we enkel uit een godvergeten weekblad. Voor ons ligt de aarde kopergeel, boven ons de zee diepgroen, achter ons de nacht nachtzwart. Versnellend in purperen zaligheid en genietend van de oneindigheid onzer val wil ik versnellen en versnellen.

die Zeit

these moments, these moments
in which you understand time
in which you believe it is possible
to understand time
in which you feel, stare, shout
in which you smell, shut up! loud

waiting in the sadness
of relative emotions
you shiver
you trudge
fearing the shadow of hidden light.
and then

the grasp of time
the smell of love
the harmony of nothing
yes the absoluteness
of everything