De weg uit de
glasheldere explosie.
het absolute
zegeviert eeuwig oprecht
een vallei doortrokken
van zacht zwart,
vulva omheen de
losgeslagen waarnemer.
Het onthos der schoonheid,
dodelijke tango doorheen de
bries vanwege Sappho.
ijle schim rustend op
mijn droom. Klootzak
de Demiurg gevoelt zich,
de weg verdwijnt in de
zachte diepe
melancholie.
skip to main |
skip to sidebar
The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow roman candles exploding like spiders across the stars and in the middle you see the blue centerlight pop and everybody goes - Awww!
-Jack Kerouac
